• INLOGGEN
  • Geen producten in je winkelwagen.

Volledig in een bubbel van hypnose bevallen

Vandaag verteld Dolores haar bevallingsverhaal.
Ik leerde Dolores kennen via instagram en zo kreeg ik ook haar verhaal mee zoals ze hier zal gaan vertellen. Ik heb echt zoveel respect voor deze vrouw. En het bewijst maar weer hoe krachtig we zijn als vrouw. Dolores had precies voor ogen hoe ze wou bevallen en ik ben heel blij dat ik het vertrouwen heb gekregen om haar hierbij te helpen. Tijdens onze videocall heb ik weleens tranen in mijn ogen gehad voor de bewondering hoe ze dit proces doorliep.  Dolores bedankt voor je vertrouwen en ik wens je samen met jouw mooie zoon Pim alle liefde toe. Lees nu maar snel haar verhaal, hij is echt prachtig.

Mijn zwangerschap is enorm intens geweest
Het startte met een intensief fertiliteittraject van bijna 2 jaar en toen ik eindelijk echt zwanger bleek te zijn was de angst zoveel groter dan het genieten.
Continu de angst om alsnog de baby te verliezen. Vanaf week 5 was ik enorm misselijk en was ik geen eens meer in staat om te werken, hele weken plat op bed bracht ik door, samen met mijn blikje cola.
Cola, iets wat ik normaal dus nooit zou drinken maar nu niet zonder kon. Ik weigerde medicatie, want ik wou dat de baby aan niets werd blootgesteld, door die cola had ik al genoeg een schuldgevoel.
Toen ik 11 weken was hadden wij een echo in het AMC en die avond ging wij op vakantie naar ons geliefde Terschelling. Op dag 2 van onze vakantie is het volledig mis gegaan, Frans, mijn grote liefde en papa van Pim, is overleden. Ik was toen 11+2 weken zwanger van Pim. Die naam heeft Frans trouwens bedacht, toen wij startte aan het fertiliteittraject zei hij “ik wil een zoon en zijn naam wordt Pim”. Elke afspraak in het ziekenhuis zeiden wij “Op naar het maken van Pim :)”. Nooit wetend dat het echt een zoon werd en uiteindelijk ook nog een Pim!

Pasen?
Sinds het begin van de zwangerschap roep ik al dat ik met Pasen ga bevallen, geen idee waarom, of misschien toch wel? Tijdens ons fertiliteittraject zou ik met Pasen 2020 de punctie krijgen, wij riepen elke keer ‘dat wordt paaseitjes in het AMC zoeken’ (tevens een boek van!). Door Corona is dit niet
doorgegaan en werd de punctie afgeblazen, deze heeft uiteindelijk op 7 juli 2020 plaatsgevonden.
Doordat de punctie eerst met Pasen zou plaatsvinden denk ik dat ik daarom nu er vertrouwen in had dat er als nog met Pasen iets zou gaan gebeuren.

Natuurlijk bevallen
De bevalling zag ik vanaf dag 1 niet tegen op. Ik wilde alles volledig beleven, zo ook de bevalling. In de puurste vorm, zonder pijnstilling, thuis in mijn eigen omgeving en volledig zoals ik dit wou beleven. Vooral na het overlijden van Frans werd de drang naar thuis bevallen nog groter. Zo wist ik
zeker dat ook hij bij de bevalling zou zijn, hij had nogal een hekel aan ziekenhuizen en zou daar vast niet komen spoken 😉

Vliezen gebroken
Maar goed mijn geboorteverhaal; in de nacht van 2 op 3 april braken spontaan mij vliezen om 04:00 uur. Ik was op 3 april 40+4 dagen zwanger. Na het breken van de vliezen begonnen de weeën, eens per 20 minuten kwam er een wee maar dit was nog makkelijk weg te puffen. Om 07:00 uur waren de
weeën er elke 5 minuten, deze duurde gemiddeld 30 seconden tot 1 minuut, ook deze weeën waren nog niet heel intens, ik kon ze best makkelijk weg puffen. De weeën bleven aanhouden dus besloot ik om mijn bevalpartner te appen of ze al wakker was, de jongste dochter van Frans, Angelique, was de
enigste die dit spektakel aan durfde haha. Ze was wakker, ik heb aangegeven dat ze rustig aan kan doen en langzaam richting mij toe kon komen. Ook lichte ik mijn moeder in dat het misschien vandaag wel zou gaan gebeuren, ondanks het vandaag toch echt geen Pasen was. Rond 11 uur stopte
de weeën, de verloskundige kwam langs voor wat checks, alles was in orde, ze adviseerde om lekker te gaan wandelen en dat de weeën van zelf wel weer terug zouden komen. Samen met mijn moeder en Angelique wandelde we een grote ronde in de wijk en op het laatste stuk van de wandeling
begonnen de weeën weer terug te komen.

Hoeveel cm ontsluiting?
Vanaf 16:00 uur waren ze enorm intens, elke 2 a 3 minuten en telkens 1 tot 2 minuten lang. Even later belde we opnieuw de verloskundige, zij was er om 17:30 uur, checkte mijn ontsluiting, die ik zelf niet wou weten en ze gaf akkoord om het bad in te gaan.
Om teleurstelling te voorkomen waardoor de weeën zouden minderen of zelfs stoppen, wou ik de ontsluiting niet weten. De weeën werden elke keer intenser waardoor ik het gevoel had dat mijn lichaam deed wat het moest doen, de ontsluiting was hierin niet van toegevoegde waarde.

In bad
Het bad stond al dagen helemaal klaar en moest alleen nog gevuld worden, dit hadden we al vanaf
16:00 uur rustig gedaan en zo kon ik er meteen in om 19:00 uur. In bad ging ik volledig in mijn eigen bubbel en perste ik de ene wee naar de andere weg. Het water was erg fijn, door de warmte kon ik volledig focussen op de weeën. Tijdens de uren die volgende had ik geen idee wie er waren, hoe laat het was, waar de anderen het over hadden of hoeveel ontsluiting ik had. Deze is om 23:00 uur nog
een keer gemeten, toen bleek ik 7 cm te hebben. Ook deze keer wou ik het niet weten. Om 01:00 uur kreeg ik een persend gevoel, om 01:08 uur is nogmaals de ontsluiting gemeten en had ik volledige ontsluiting en mocht ik beginnen met persen. Hoewel het tot de persweeën volledig ging zoals ik had
gehoopt en gewenst, ik kon de weeën goed weg puffen, wist wat ik moest doen en bleef rustig, ging dit in de persfase totaal anders. Ik was op, al 21 uur bezig, overal pijn en kon de pijn van de persweeën gewoon niet goed weg persen en puffen. Ander half uur hebben mijn moeder, Angelique, Marijke (verloskundige) en Kelly (kraamzorg ) mij er doorheen geholpen. Zolang duurde de uitdrijving uiteindelijk, anderhalf uur.

Nieuwe houding aannemen
Ik hoopte in bad te bevallen en Pim zelf aan te kunnen pakken, uiteindelijk
toch besloten om het laatste half uur op de baarkruk te gaan omdat de uitdrijving niet vorderde. Op de baarkruk is Pim uiteindelijk binnen een half uur geboren, om 2:39 uur. Al deze tijden heb ik terug kunnen lezen in het geboorteverslag van de verloskundige, zelf had ik geen enkel besef van de tijd. Door mij volledig te concentreren op de weeën kwam ik letterlijk in mijn
bevalbubbel. Deze bevalbubbel heb ik onder andere leren te creëren met de HypnoBirthing cursus van Zussas.


Het gouden uur
Na de geboorte hebben Pim en ik samen het gouden uurtje gehad, hierheen heeft hij ook zijn eerste slokjes borstvoeding gehad. De placenta werd 13 minuten later geboren en is bijna 3 uur verbonden gebleven met Pim. Een halve lotus geboorte, zo bijzonder, toen uiteindelijk de navelstreng
doorgeknipt werd begon Pim voor het eerst te huilen. Als of hij nu echt voelde dat hij het alleen moest doen op de wereld zonder de hulp van de placenta. Het orgaan dat hem vanaf week 9 (op deze echo zagen wij dat de placenta bijna helemaal verbonden was), voorzien heeft van zuurstof en voeding.

Voor de bevalling had ik een geboorteplan opgesteld, deze is bijna volledig nagestreefd waardoor de bevalling naar wens is gelopen en ik er met en enorm goed gevoel op terug kijk.

20/jun/2021